'Eigenlijk is Flevoland te saai voor de kerkuil'

'Eigenlijk is Flevoland te saai voor de kerkuil'

Een groene stad maak je met bewoners! Maak in een serie portretten kennis met de Growing Green Spelddragers, Almeerders die onderscheiden zijn voor hun groene initiatieven in de stad. Deze keer Peter de Weijier, vrijwilliger bij Kerkuilenwerkgroep Flevoland.

Eigenlijk is Flevoland te saai voor de kerkuil. Voor de uil die in Nederland extra aandacht krijgt om uitsterven te voorkomen, is onze polder te eenzijdig. Er loopt hier minder voedsel rond en er zijn minder plekken om te schuilen. Toch is het aantal kerkuilen in deze provincie licht stijgende. Dat merken de leden van Kerkuilenwerkgroep Flevoland. Peter de Weijer is een van de vrijwilligers van deze werkgroep, die zich inzet voor de kerkuil in het gebied onder de lijn Lelystad-Zeewolde. “Wij plaatsen nestkasten in heel de regio waar de uilen veilig kunnen slapen. In de maanden juni tot en met oktober controleren we deze kasten en ringen we de pasgeboren of nog niet geringde kerkuilen. Zo houden we een goed oog op de populatie van deze diersoort in onze regio.”

Bijna verdwenen

Dat is nodig, want nog niet zo lang geleden was de kerkuil in Nederland bijna verdwenen. Eind jaren zeventig waren er in heel Nederland naar schatting slechts 100 broedparen. Dankzij extra aandacht van onder meer het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit is dat aantal nog steeds stijgende. Ook in Flevoland. Peter: “We hebben 300 nestkasten met in totaal zo’n 68 broedparen. Veel nestkasten worden ook gebruikt door torenvalken, holenduiven en kauwen, ook die ringen we. We hebben een niet al te zware winter gehad, dus we verwachten dit jaar geen grote terugloop. Extra bescherming is daar een oorzaak van. Plus het feit dat er direct naast akkerbouw meer ruimte is voor geplante kruidenmengsels waar muisjes in rondlopen. Daar houden uilen van.”

De werkgroep in Flevoland bestaat al 29 jaar en is geïnitieerd door de nog steeds zeer actieve Allan Liosi. Hij is de enige in de werkgroep met een ringvergunning. Hij moet dus altijd aanwezig zijn als een uil geringd wordt. Peter is nu zes jaar vrijwilliger: “Ik ben graag bezig in de natuur en dit kwam op mijn pad. Het is heel bijzonder en mooi om te doen. Je komt in de nestkasten soms de meest rare dingen tegen. Nesten van bijen, maar ook eieren van nijlganzen.”

Nachtdieren

De kans dat je zelf ooit een kerkuil in het wild ziet, is erg klein. Peter heeft er nog nooit één ‘toevallig’ gezien. “Het zijn echte nachtdieren. Ze zitten bijvoorbeeld in holtes van boerenerven of in onze kasten en komen daar alleen uit als het compleet donker is. Daarom kunnen wij overdag goed de kasten controleren. De uilen slapen dan, zodat we ze heel voorzichtig kunnen benaderen. Zo gaan we door tot in oktober, als alle jonge uilen het nest hebben verlaten en alles is uitgevlogen.”

Meer weten over de kerkuilenwerkgroep? Bezoek de website www.kerkuil.com

JDP_6171.jpg

Twee maal per jaar worden Growing Green-initiatieven die bijdragen aan een groen en gezond Almere genomineerd voor de Growing Green Speld. Ken je een initiatief dat een nominatie en plek op het podium verdient? Stuur je motivatie en nominatie dan naar growinggreen@almere.nl.

De Growing Green Speld is onderdeel van Growing Green Cities , waarmee Almere de oplossingen laat zien voor uitdagingen en vragen rondom voeding, de groene omgeving, energieproductie en gezondheid. Zo bereikt de Floriade de stad. Lees meer op de website www.growinggreencities.nl.